Incomindios UK Interviews Heritales -Greek

This is the interview recently made by Katy Cottrell from Incomindios UK to Heritales film festival, translated to Greek language by Takis Sarantopoulos.

Seguidamente puedes leer en griego la entrevista realizada por Katy Cottrell, colaboradora de Incomindios UK, a los fundadores del festival de patrimonio Heritales, traducida al griego por Takis Sarantopoulos:

«Συνέντευξη με τους ιδρυτές του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Heritales

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Heritales γεννήθηκε το 2016 με στόχο το μοίρασμα ιστοριών από όλο τον κόσμο σχετικών με τον πολιτισμό και την πολιτιστική κληρονομιά. Δύο από τους ιδρυτές του Heritales, η Nicola Schiavotiello και η Maria Zozaya-Montes, μίλησαν στον Incomindios αυτήν την εβδομάδα για να συζητήσουν τη σημασία της κοινής πολιτιστικής ιστορίας και τον τρόπο με τον οποίο οι ταινίες και η τέχνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των ανθρώπων.

Πριν από τη σύλληψη του Heritales, οι ιδρυτές συζήτησαν τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν να αναδείξουν τη σημασία της κληρονομιάς, εξετάζοντας αρχικά τη διοργάνωση συνεδρίων σε ακαδημαϊκά περιβάλλοντα. Ωστόσο, όπως είπε ο Nicola, σύντομα συνειδητοποίησαν ότι, σε ανάλογες εκδηλώσεις, η πλειονότητα των ανθρώπων δε θα είχε πρόσβαση: «Όταν έχετε ένα συνέδριο σε ένα πανεπιστήμιο, δεν έχετε ανθρώπους που να μην προέρχονται από τον πανεπιστημιακό χώρο. Ακόμα και αν το συνέδριο είναι δωρεάν και ανοιχτό σε όλους, δεν θα έρθουν. Νομίζω ότι θα πρέπει να μιλήσει κανείς στη γλώσσα τους». Η μορφή της κινηματογραφικής ταινίας επιλέχθηκε ως το καλύτερο μέσο λόγω του καθολικού της χαρακτήρα, «είναι κάτι που όλοι μπορούν να κατανοήσουν πολύ γρήγορα επειδή αποκτούν κάποια σχέση με τους χαρακτήρες της ταινίας. Δεν περιορίζονται μόνο στην παρακολούθησή της – δημιουργείται ένας σύνδεσμος μεταξύ των χαρακτήρων, των ανθρώπων που λένε την ιστορία και των ανθρώπων που την παρακολουθούν». Καθώς το Heritales αναπτύσσεται, ο τύπος των μέσων που χρησιμοποιούνται έχει και αυτός διαφοροποιηθεί για να προσελκύσει περισσότερους ανθρώπους με πολιτιστική κληρονομιά. Οι συμμετέχοντες στο Heritales μπορούν να περιμένουν ότι θα δουν και θα βιώσουν θέατρο, εικαστικά, επιτραπέζια παιχνίδια και βιντεοπαιχνίδια.

Αυτό είναι ένα κεντρικό στοιχείο όσον αφορά τη σύλληψη του Heritales, στο βαθμό που ακολουθεί μια ανθρωποκεντρική προσέγγιση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι Νicola και Μaria σημειώνουν ότι στις ευρωκεντρικές αντιλήψεις για την ιστορία, η πολιτιστική κληρονομιά συνδέεται συχνά με άψυχα αντικείμενα σε μουσεία, κτίρια και ιστορικούς χώρους, όμως «εμείς θέλαμε κυρίως να αντιλαμβανόμαστε την πολιτιστική κληρονομιά με βάση τους ανθρώπους και τις κοινότητες». Ο Νicola έγινε πιο επεξηγηματικός λέγοντας «μπορείτε να πάτε σε ένα μουσείο και να δείτε κάτι, ίσως και μια μικρή περιγραφή αυτού του κομματιού, που όμως δε σας λέει πραγματικά ποιο είναι το αντικείμενο και η ζωή αυτού του αντικειμένου. Είναι λίγο χωρίς ψυχή. Όταν έχετε μια ιστορία, έχετε ένα αντικείμενο και έχετε και τους ανθρώπους να λένε αυτήν την ιστορία. Νομίζω ότι πρόκειται για μια πλήρη ιστορία της πολιτιστικής κληρονομιάς». Με βάση αυτή την ανθρωποκεντρική προσέγγιση στην πολιτιστική κληρονομιά, μετά την προβολή των ταινιών, πραγματοποιείται στο φεστιβάλ μια συζήτηση με τον σκηνοθέτη. Αυτό επιτρέπει μεγαλύτερη σύνδεση μεταξύ της ιστορίας, του αφηγητή και των θεατών της, καθώς και μια βαθύτερη κατανόηση της κουλτούρας, των παραδόσεων και της ιστορίας άλλων ομάδων.

Μια άλλη προτεραιότητα του project Heritales, είναι η καταπολέμηση στερεοτύπων για το παρελθόν, τα οποία έχουν διατυπωθεί από τους «νικητές» της ιστορίας. Ο Νicola και η Μaria εξηγούν πώς η ιστορία που λέγεται στα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα συσκοτίζει συχνότατα τις αφηγήσεις και τις εμπειρίες των λαών που έχουν βιώσει την αποικιοκρατία. Το κινηματογραφικό φεστιβάλ Heritales παρέχει την ευκαιρία να αναδειχθούν καλλιτεχνικά «τρόποι προκειμένου να καταδείξει κανείς τι έκανε ο λεγόμενος πολιτισμένος κόσμος για να υπερασπιστεί τον ευρωκεντρισμό». Η Μαρία επεξηγεί περαιτέρω: «Ο μοναδικός τρόπος για να ανακτήσουμε αυτή την ιστορία της κοινής μας πολιτιστικής κληρονομιάς είναι με την προβολή ταινιών, μέσω ντοκιμαντέρ, παιχνιδιών, εικαστικών εγκαταστάσεων. Εδώ τα ντοκιμαντέρ είναι πολιτιστικά όπλα. Όπλα για την καταπολέμηση της αποικιοκρατίας, καθώς και για την ανάκτηση αυτής της ιστορίας πολλών κοινοτήτων που η αποικιοκρατία τούς έχει αρνηθεί».

Η σημασία αυτού του στοιχείου φωτίστηκε και έγινε ευρύτερα γνωστή μόνο χάρη σε πρόσφατες αναφορές σχετικά με την ανακάλυψη μαζικών τάφων παιδιών αυτοχθόνων κατοίκων του Καναδά, τα οποία είχαν υποχρεωθεί να φοιτήσουν σε οικοτροφεία. Ένα από αυτά τα οικοτροφεία, το Mohawk Institute Residential School, που έλαβε την προσωνυμία Mush Hole (=Χυλόλακος) για την κακή ποιότητα των τροφίμων που σερβίρονται στους ενοίκους του, αποτέλεσε η έμπνευση για μια ταινία που θα προβληθεί στο φεστιβάλ Heritales σε συνεργασία με το Incomindios UK. Οι τρόφιμοι τέτοιων οικοτροφείων είχαν υποστεί σωματική κακοποίηση, σεξουαλική βία και μια διαδικασία σχεδιασμένη έτσι ώστε να τους αποξενώσει από τη δική τους κουλτούρα, τις παραδόσεις τους και τη γλώσσα τους. Στο βαθμό που η καναδική κυβέρνηση συνεχίζει να αδιαφορεί για τις ωμότητες που διαπράχθηκαν σε αυτά τα σχολεία, αποκτάει αξία η χρήση της πλατφόρμας του Heritales για την αντιμετώπιση της πραγματικότητας που βίωσαν από πρώτο χέρι τα παιδιά των ιθαγενών που επέζησαν.

Οι ταινίες που προβλήθηκαν από τον Heritales θα είναι διαθέσιμες στο Διαδίκτυο πολύ σύντομα. Mπορείτε να παρακολουθείτε τον δικτυακό τόπο heritales.org για περισσότερες πληροφορίες!

Γλωσσικη επιμελεια Νικος Πρατσινης»

About the translator, Takis Sarantopoulos

Takis Sarantopoulos was born in southern Greece and now lives in southern Portugal where he earns his livelihood as an archaeologist-museologist and curator of exhibitions. He is involved in many cultural and heritage activities within the Borough of Evora. He is a passionate screenwriter and produces short films and documentaries on intangible and tangible heritage. It was Juri of the film festival Cine-eco directed by Lauro António and took part in the committee of the FIKE Film Festival. He is the co-creator of the  Cine-blog Tardes Cinéfilas

Buscar en OpenEdition Search

Se le redirigirá a OpenEdition Search